سلام به همه دوستانی که هیچ کس دوست شان ندارند.

 به فراسوی عزیز که متهم به کوتاه سرایی ام کرده است.

یاد داشت: وب کاشانه ی نویسندگان ایجاد شد.

خطوط شکسته ی صدای تو

تا رسیدن به من

تق تق ت تق تقاطع تق!

شاید دایره ی سرنوشت

با خط های بدون نام

عکس با تو نبودن ها را

امتداد می بخشد

پا هایم موازی در حرکت اند

ولی کفش هایم متقاطع فکر می کنند

قدم... تق

تق... قدم

تق تق تقاطع تق!

جاده های غریب سرگردان

در روایت کفش و پا گیچ می شوند

فرو می روند در خطوط مکان

ارتباط مکان و کفش

 و زمان و پا

در دایره رنگ می گیرند

جاده های غریب سرگردان

 روسپی می شوند، ثروت مند

مخاطبان فراوان بدون هدف

تن جاده هارا

به آغوش می کشند

غرق می شوند در کفش زمانی

 و در پای مکانی

تا رسیدن به خطوط شکسته ی صدای تو

شاید دایره کوچکتر از نوشتن دایره باشد

می شود دایره را

دایره ننوشت

چون حرکت پاهایم

 موازی اند.